margreet, 19 december 2009
Kenia , malindi 32°

Nitarudi tena

Nou, daar zit ik dan voor de laatste keer achter de p.c. om een verslagje te maken.Het is nog vroeg 7.00 na 2 dagen heerlijk geslapen te hebben ben ik weer terug op kamunyak tijd ,wakker om 5.00 en maar draaien nou maar even de blaas legen wie weet helpt het.Niet dus dan maar er uit wetende dat de kids al aan het vegen en dweilen zijn ,ja dat gaat ook door tijdens hun vacantie nu.Ook de handwas zal weer fanatiek gedaan worden en dan speeltijd ,hopelijk is de bus weer gemaakt en gaan ze vanmiddag naar het strand.De laatste week ging zoals dat meestal gaat razend snel voorbij je wil nog van alles even doen en tegelen .Voor mijn verjaardagzouden we nogwat leuks doen in afgeslankte vorm.Het is het openlucht zwemparadijs geworden in Malindi.Het bad besloeg toch zeker wel een ruimte van 5x3 meter,met een duikplank en er was een groot uitgevallen gezinsbad.In dat laatste bad moesten dan alle 16 kinderen in want niemand kan echt zwemmen wat mij de laatste dag op het strand weer goed uit kwam want zodra je ook het water in gaat hangen er op zijn minst 8 kids aan je zodat je alle moeite moet doen het hoofd boven water te houden dus dan ging ik wel eens verder de zee in lekker drijven ,stilte en denkende dat dit echt de laatste dag in het heerlike zeewater is,maar goed het zwembad dus. Het was voor iedereen de eerste keer alleen James was er 1x geweest.Eerst hebben ze er heerlijk "gevreten"heel netjes smullen was het ,de borden hoefden niet te worden afgewassen er lag niets meer op de miniscule kippenbotjes lagen keurig op de tafel zoals het de gewoonte is.Willy vreef voldaan over zijn bolle buik en vroeg of we vanavond daar weer gingen eten.Omdat we pas s.middags gingen zwemmen had ik het voor elkaar gekregen dat we voor we voor de helft van de prijs mochten zwemmen na veel overleg mocht dat.Wat hebben ze genoten niet 1 keer is er gezeurd of gehuild er is alleen maar plezier gemaakt en gezongen,ook de begeleiding was niet uit het water te krijgen ,natuurlijk wilde ze ook in het diepe dus 1 voor1 even een rondje "gezwommen"zo ging de middag voorbij ,doodmoe maar voldaan zaten ze s,avonds weer aan de ugaly met sumaweekie en vilen de oogjes vroeg dicht.

Sinterklaas was ook een succes ,ik heb het verhaal van sinterklaas verteld hoe dat zo een traditie is geworden ook van zwarte piet dat hij door de schoorsteen komt en daarom zo zwart ziet nou dat was moeilijk uit te leggen een schoorsteen!!
s,morgens had Eshter al het sinterklaas kapoentje op geschreven wat driftig is geoefend en door iedereen over werd geschreven ,en zoals dat gaat met James hebben we dat 20x gezongen heel leuk en trots dat ze weer een nederlands liedje kennen .Ze hebben hun slippers gezet keurig op een rijtje en nu maar hopendat.. Julias wilde toch wel weten wie nou die kadootjes zou brengen ,hij weet het nog steeds niet helemaal zeker wie dat doet is het echt zwarte piet?De volgende ochtend waren ze natuurlijk helemaal verrukt van het kadootje.Pepernoten viel bij de een wel in de smaak en bij de ander nietdus sommige zaten goed.Van de warme chocolade melk hebben we koude gemaakt wat ze heerlik vonden zeker Pricilla heeft alleen al een halve liter op .Maandag kwamen Lizette en John weer terug en zijn we s,avonds nog uit eten geweeat Dinsdagochtend nog even naar town voor de laatste spulletjes bij James en Aphyline langs geweeat in hun huis van 3x3 ze zijn er trots op en zitten goed vergeleken bij een heleboel mensen.En dan toch is het haasten geblazen na de lunch van pannenkoekn die eigenlijk op het menu van woensdag staan maar voor ons 1 dag vervroegd echt alles in pakken ,we werden nog even vriendlijk verzocht terug te komen in het huis en daar zat iedereen stil te wachten .Aphylinne nam het woord en zo werden we in het zonnetje gezet van allemaal een toespraak ,willy heeft zelfs nog even gedanst en brian wilde ook wat zeggen maar was opeens erg verlegen,de kinderen bedankten voor o.a. alle spullen die gekocht waren-DANK AAN ALLE GULLE GEVERS_ natuurlijk ook de regen laarsen en dat ding dat rondjes draait,wasmachine, ook het personeel deed zijn woordje en Stella heeft zels nog gezongen-ik hield het natuurlijk niet droog- van Lizette kregen we een certificaat als blijk van waardering wat er op staat zeg ik niet ,als jullie me naast mijn schoenen zien staan weten juliie genoeg.Ik kan een hele lijst schrijven van spullen die gekocht zijn maar Lizette zou dit in een nieuwsbrief vermelden.Toen we daar zo bij een zaten en bij iedereen het zweet weer als plasjes op de grond lag zelfs de kinderen zweten zich een ongeluk bedachten we dat er ventilatoren moesten komen,ik was ook een keer in een ander weeshuis geweest dat onder keniaanse vlag staat en zelf daar waren ze aanwezig.Ik heb beloofd om te kijken hoeveel geld er exact over is en of we dat nog kunnen doe.Dat blijkt nog te kunnen dus ze kunnen gekocht worden ,het geld wat over blijft dat zal na aftrek van de ventilatoren zo een € 300 zijn zal ik in overleg met Lizette besteden,Als er iemand is bij wie ik verantwoordiong af moet leggen kan dat bel me even.Het afscheid was zwaar en nat .punt. Dat is niet te vertellen dus doe ik dat ook niet.Na een goede maar slapeloze vlucht kwamen we aan op Schiphol waar we werden opgewacht door de bijna hele familie en een groot spandoek.Ik geloof dat ze wel erg blij waren en ik toch ook wel.
Na veel geknuffel en nog een bakje echte koffie op weg naar huis,daar hing de vlag zelfs uit,ik werd bestormd door Yara en Zoe rende langs me heen en ging in de rem toen Yara uit haar dak ging ,oh er gebeurd geloof ik wat leuks binnen,heerlijk.In de kamer stond een boom nou ja zeg wie doet dat nou een boom binnen!!! Ja het is bijna kerst totaal geen idee van maar dat zal gerust wel komen .Na een 6 sterren ontbijt wat kunnen vertellen maar is toch moeilijk ,mensen vragen en hoe was het ?ja, geweldig een hele ervaring en dan val je stil je weet eigenlijk niet waar te beginnen en wat moet ik vertellen? Dat het inderdaad een geweldige ervaring is dat je 2 maanden hebt meegedraait in een heel andere cultuur met een ander slag mensen die ondanks armoede je toch zomaar een mango geven die toch lachen ,die huilen van dankbaarheid die voor je bidden die je echt het gevoel geven van welkom en dan echt welkom .Dat je de ellende hebt gezien zowel in het ziekenhuis als in de stad of dorp zelf.Dat je God dankt.Dat er mensen zijn die hun laatste eten aan jou geven dat er 16 heerlijke vrolijke kinderen waren altijd lachen, voel je je rot zeggen ze sorry omdat ze met je te doen hebben ,sorry zeggen als je je pijn doet die je helemaal onder knuffelen voor het slapen gaan en je bijuna laten verzuipen. HEERLIJK en dat er iemand is die dit op zich heeft genomen die niet alleen aan nu denkt maar ook aan de toekomst van de kinderen
Die daar geld voor reserveert zodat ze verder kunnen leren en dat doen ze graag leren leren en leren .Zodat zij andere weer kunnen helpen en stimuleren.Iemand die misschien soms wat te snel wil en het gisteren allemaal gerealiseerd wilde hebben .Pole Pole .Het zijn "maar"16 kinderen die je nu helpt en je wilt er zoveel meer.Maar klein is ook fijn ,zo hou je wel feeling met ze
Moet ik ook nog vertellen dat er personeel werkt dat het met hun hart doet?.dacht het niet kijk maar naar die smoeltjes die zijn happy.Ik kom zeker terug voor een bakkie thee.Ik dank iedereen voor het geld voor hun reacties voor de wijze woorden voor me op de hoogte houden van de aanbiedingen voor de waarschuwingen bij thuiskomst (zit nog op mijn inburgeringscursus te wachte)Voor de liefde die ik daar gevoeld heb Dank hiervoor.aangezien ik het niet zie gebeuren voor de feestdagen om kaarten te schrijven (overgehouden geld hierdoor stort ik op de rek van Kamunyk)wens ik iedereen hele fijne feestdagen en een rustig 2010.


Asante kwa usaidzi wako -bedankt voor de hulp-
Nitorudi tena -Ik kom terug-
Kwaheri!!!!!!!!

Margreet in Kenia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl